Je pensioen is je leven!

Regelmatig verschijnen er berichten in de pers - ook bij ons op Verzekeringen-Online - over het lage pensioenbewustszijn van de Nederlander. We lijken niet erg geïnteresseerd op het inkomen dat we zullen hebben na onze pensionering. Zelfs de verhoging van de AOW-leeftijd van 65 naar 67 jaar maakt relatief weinig los in onze samenleving. We kunnen het ook van de andere kant bekijken. Is het hele onderwerp ‘pensioen' voor de gewone consument eigenlijk wel te snappen?

Een paar jaar geleden is de nieuwe PensioenWet ingevoerd. Centraal hierin staat de communicatie: er moet helder gecommuniceerd worden naar de mensen die deelnemen aan een pensioenregeling. Gevolg is dat we nu ieder jaar een zogenaamd UPO moeten krijgen, een Uniform Pensioen Overzicht. Dit is een standaardformaat waarin de gegevens van onze pensioenopbouw aan ons doorgegeven worden. Zo kunnen we in één oogopslag zien waar we aan toe zijn, tegen de tijd dat we niet meer hoeven te werken.

Maar is dat zo? Kunnen we dat in één oogopslag zien? Of is ook dat UPO voor heel veel mensen eigenlijk niet te begrijpen? Daar kun je heel lang over discussiëren, uiteindelijk hangt het af van de kennis van degene die het overzicht ontvangt. Maar zeker ook van de belangstelling en de moeite die men wil nemen om zich erin te verdiepen. Bij veel mensen is zowel de kennis, de belangstelling als de bereidheid om de moeite te nemen eigenlijk nauwelijks aanwezig. En dan komt dat inzicht in de pensioensituatie er natuurlijk noot.

Eerlijk gezegd kunnen wij ons wel voorstellen dat de moed je  al in de schoenen zakt als je zo'n enveloppe openmaakt. Het kan vanuit de verzekeraars en pensioenfondsen allemaal nog zo mooi georganiseerd worden, als je het gevoel hebt dat je er toch geen biet van snapt - waarom zou je er dan energie in steken? Misschien is het tijd dat werkgevers, in samenwerking met de pensioenuitvoerders, eens verantwoordelijkheid nemen op dit gebied. Niet alleen maar die prachtige brieven en overzichten sturen, maar op persoonlijk niveau gaan informeren. In de vorm van gesprekken of misschien workshops.

Uiteindelijk is het immers wel belangrijk. Natuurlijk: na je 65^e - of 67^e - wil je wel gewoon lekker blijven leven. Wonen in het huis waarin je het fijn hebt, reizen als je tijd en zin hebt, of in ieder geval niet op een houtje moeten bijten. Voor een goede oudedagsvoorziening is veel geld nodig - voor een eventueel benodigde aanvulling moet je op tijd beginnen met opbouwen.

Vergeet vooral niet ook te informeren naar de gevolgen voor je pensioen als je er alleen voor komt te staan. Echtscheiding komt veel voor, en ook het overlijden van de partner is helaas een mogelijkheid. Dat geeft allemaal al genoeg ellende: het zou wel erg fijn zijn als je er dan niet ook nog financiële problemen bij krijgt, omdat de voorzieningen niet goed geregeld zijn.

Doet jouw werkgever niets aan het verstrekken van begrijpelijke informatie? Vraag er eens naar, waarom niet? En zoek anders eens een financieel adviseur op die het op een manier kan uitleggen die jij wel begrijpt. Want je pensioen... dat is een groot stuk van je leven.