OntslagvergoedingIemand die wordt ontslagen, krijgt vaak een vergoeding mee. Die ontslagvergoeding of gouden handdruk is bedoeld als compensatie voor de achteruitgang in inkomen en het verlies van de faciliteiten van de werkgever (zoals bijvoorbeeld een leaseauto, een optieregeling of goedkope maaltijden).Wie zelf ontslag neemt, krijgt maar zelden een ontslagvergoeding mee, hoewel het af en toe wel gebeurt. Ook mensen met een tijdelijk arbeidscontract dat niet wordt verlengd, krijgen waarschijnlijk niets mee. Als het gebeurt, is dat een gunst van de (ex-)werkgever. Pas als iemand met een vaste aanstelling wordt ontslagen, is een ontslagvergoeding gebruikelijk. Uw werkgever kan twee wegen bewandelen om u te ontslaan:
Als hij ontslag aanvraagt bij de Centrale organisatie Werk en Inkomen (CWI), houdt dat instituut zich alleen maar bezig met de vraag of u ontslagen mag worden. Het beslist niet over een ontslagvergoeding. Als u ontslagen mag worden, mag de werkgever zelf bepalen of hij u een ontslagvergoeding geeft. Als u geen ontslagvergoeding krijgt, of een te lage, en vindt dat u recht hebt op meer, kunt u bij de kantonrechter alsnog gaan procederen om een ontslagvergoeding. aantal gewogen dienstjaren * brutomaandsalaris * correctiefactor. Met de correctiefactor kan de rechter meewegen:
Als iemand van 51 wordt ontslagen, en de rechter vindt dat hem weinig te verwijten valt, zal hij een hoge correctiefactor hanteren. Zo iemand vindt immers niet gemakkelijk nieuw werk. Als u op staande voet ontslagen bent, zult u zelf iets moeten doen. Doet u niets, dan blijft u gewoon ontslagen. U hebt nergens recht op, zelfs niet op een WW-uitkering. Het ontslag aanvechten doet u bij de kantonrechter. Het gebeurt regelmatig dat de kantonrechter een ontslag op staande voet nietig verklaart, omdat hij vindt dat de werkgever te hard van stapel is gelopen. Het gebeurt ook wel dat hij akkoord is met het ontslag, maar toch een ontslagvergoeding toekent. Denk dus niet te gauw dat u kansloos bent! |
|